หมวดหมู่

วันพุธที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2558

นางฟ้าจำแลง

ปกติแล้ว สิ่งแรกที่จะทำหลังตื่นนอนเลยก็คือกว้านหาหนังสือที่ใต้เตียงขึ้นมาอ่าน ต้องขอบคุณคุณพ่อที่คอยปลูกฝังมาเสมอว่าการอ่านหนังสือดีๆในตอนเช้าช่วงที่สมองยังปลอดโปร่งนั้น ถือป็นการเริ่มต้นวันใหม่ที่ยกระดับคุณภาพชีวิตและช่วยจรรโลงจิตใจได้เป็นอย่างเหลือเชื่อ วันนั้นถึงวันนี้ 20 กว่าปีผ่านมาแล้ว ไม่ต้องมีสิ่งการันตรีใดใดเลยว่าคำสอนของคุณพ่อนั้นเป็นจริงหรือเปล่านอกจากชีวิตที่สะท้อนถึงความมหัศจรรย์อย่างไม่หยุดหย่อนของสาวน้อยในรูปที่กำลังอยู่ตรงหน้าของคุณในขณะนี้ อย่างไรก็ตามหนังสือดีๆที่ว่านั้นช่างหลากหลายและต่างก็สร้างแรงบัลดาลใจที่แตกต่างกันออกไป บางเล่มดึงความกล้าหาญเด็ดเดี่ยวของเราออกมา บางเล่มเป็นดั่งลมใต้ปีกคอยอุ้มชูและขับเคลื่อน บางเล่มเป็นดั่งขุมทรัพย์แห่งจินตนการที่ไม่รู้จบ และบางเล่มก็แสดงให้เห็นถึงสิ่งพิเศษซึ่งก้าวผ่านพรมแดนตัวกูของกู เชื้อชาติ ศาสนา และวารสารบางๆของศุภนิมิตเล่มนี้คือหนึ่งในนั้น
เราไม่ใช่คนรักเด็ก ไม่ใช่คนที่คิดอยากจะมีลูกเป็นของตัวเอง แต่เราเชื่อในการส่งต่อโอกาส และร่วมถักทอความฝันของผู้อื่น เห็นอนาคตของเขาประหนึ่งว่าเป็นของเรา เพราะฉะนั้นทุกครั้งที่ได้อ่านสิ่งพิมพ์ต่างๆที่ศุภนิมิตรส่งมาเพื่อคอยแจ้งข่าวคร่าวความเป็นไปของเด็กๆและขุมชนของเขาที่พัฒนาขึ้นกันอย่างต่อเนื่องนั้น เรารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกที่เงินเล็กๆน้อยๆของเราได้ มีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์สิ่งต่างๆเพื่ออำนวยความสะดวกสบายและฟื้นฟูสภาวะทางสังคม และจิตใจของพวกเขา พวกเขาซึ่งอยู่ในที่ที่ห่างไกล พวกเขาที่เราไม่เคยแม้จะได้รู้จัก ไม่ใช่ญาติพี่น้อง ไม่ใช่คนในครอบครัว แต่ก็เพราะพวกเขานี่แหละ ที่ทำให้เราได้รู้ว่าในการเดินทางไปโรงเรียนในแต่ล่ะครั้งนั่น ต้องใช้เวลานานถึง 4 ชั่วโมง ทั้งเดินเท้าและต่อเรือ และ บางครั้งหากอากาศหนาว หรือฝนตกก็จะยิ่งทำให้การเดินทางมีรสชาติสมบุกสมบันขึ่นไปอีก แต่พวกเขาก็ไม่เคยที่จะขาดเรียน เพราะเชื่อว่าการมีความรู้คือสิ่งเดียวที่จะนำพาให้ชีวิตของพวกเขาและครอบครัวได้ไปอยู่ในจุดที่ดีกว่านี้ ในขณะที่มีเด็กไทยตลอดจนนักศึกษาไทยอีกมากมายที่ไปเรียนสาย โดดเรียนเพียงเพราะง่วงนอน หรือตื่นไม่ทันทั้งๆที่พ่อแม่ก็ขับรถไปส่งหรือไม่หอแม่งก็อยู่ติดกับมหาลัยนั่นแหละ
อันที่จริงเราก็ไม่ได้เป็นคนที่เชื่อในระบบการศึกษาเลย แต่ลองอยากชี้ให้เห็นถึงโอกาสที่พวกคุณมีมากกว่าพวกเขา และตระหนักรู้ถึงคุณค่าของมันให้มากเข้าไว้ก็เท่านั้น ถ้าวันนี้คุณมีห้องเรียนให้นั่งเรียน มีคอกเล็กๆในออฟฟิสให้ทำงาน ก็อยากจะขอให้ใช้เวลากับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างคุ้มค่า เพื่อให้ชีวิตส่วนตัวของคุณมีความก้าวหน้าต่อไป เพราะความสำเร็จและล้มเหลวส่วนตัวของแต่ล่ะบุคคล คือตัวชี้วัดความสำเร็จและล้มเหลวของประเทศทั้งประเทศ สังคมเราจะคงจะดีขึ้น หากแต่ล่ะคนรู้ว่าตัวเองตื่นขึ้นมาเพื่ออะไร และมีความรับผิดชอบอะไรบ้าง จงทำมันให้ดี ทำมันให้ยิ่งใหญ่ และที่สำคัญหมั่นทำดีเข้าไว้ เพราะนอกจากความรัก โลกนี้คงไม่มีอะไรที่จีรังยั่งยืนไปมากกว่าความดีและความจริงอีกแล้ว
รู้จักมูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย World Vision Foundation of Thailand

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น