หมวดหมู่

วันอังคารที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2557

หนึ่งวันในโซล

เสียงของหยดน้ำค้างกำลังตกกระทบกับวัตถุบางอย่าง อากาศเย็นมากเสียจนฉันไม่อยากลุกจากเตียง แต่ทว่าอีกใจหนึ่งก็อดตื่นเต้นกับชะตาชีวิตและภารกิจที่ต้องปฏิบัติในวันนี้ของตนเองเสียไม่ได้ อากาศที่โซลนั้นเย็นจับใจในตอนเช้า หรือเพราะเป็นที่โซลกันนะ ฉันถึงอยากรีบลุกออกจากเตียงเพื่อถวิลหาประสบการณ์ใหม่ๆ จากเมืองใหญ่อันแสนจะไม่คุ้นเคยแต่ปรารถนาที่จะได้มาเยือนเมื่อครั้งนานมาแล้ว

วันนี้ ในบ้านที่ฉันพักอยู่นั้นไม่มีเสียงนกแก้วร้องทักทายในตอนเช้าเหมือนครั้งที่อยู่เมืองไทย จะว่ายังไงดีล่ะ เรียกว่าเสียงกรีดร้องแต่เช้าตามธรรมชาติของมันอาจจะถูกต้องกว่า เป็นความดีใจกึ่งๆ คิดถึงเจ้าสองตัวเจ้าปัญหาที่เมืองไทยอยู่เหมือนกัน แต่ฉันเชื่อว่าตอนนี้พวกมันสบายดีอย่างที่สุดในกรงใหญ่ที่แวดล้อมไปด้วยของเล่น และสวนเล็กๆ ที่มีลูกตะขบสีแดงแล้วฉันก็หลอกพวกมันว่าคือผลเชอร์รี่

ฉันลุกขึ้นแต่งตัว ไม่แก่ขึ้นเท่าไหร่เลย เงาในกระจกสะท้อนออกมาแบบนั้น อันที่จริงแล้ววันนี้ฉันมีนัดกับเพื่อนที่ทำงานในวงการบันเทิงของเกาหลี เปล่าเขาไม่ใช่ดาราหรอก แต่ก็ค่อนข้างใกล้ชิดเลยล่ะ ฉันเจอเขาในร้านอาหารบ้านๆ แห่งหนึ่งในโซลเมื่ออาทิตย์ก่อน ไม่น่าเชื่อเลยใช่มั้ยล่ะ การที่พูดคุยกันอย่างถูกคอและมีนัดกันอย่างต่อเนื่องแปลว่าทักษะในการสื่อสารภาษาเกาหลีของฉันนั้นไม่ด้อยไปกว่าภาษาอังกฤษเลยใช่มั้ยนะ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าฉันเป็นใครในเมืองไทยก็เถอะ

อาหารของคุณป้านั้นอร่อยและให้ความรู้สึกอบอุ่นประหนึ่งฉันคือสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวเฉกเช่นทุกๆ เช้า หรือเป็นเพราะว่าฉันนั้นมักจะอ่อนไหวกับโต๊ะอาหารที่มีกับข้าวมากกว่าหนึ่งอย่างและมีผู้คนรายล้อมทานอาหารด้วยกันกันแน่ อย่างไรเสียก็ต้องขอบคุณครอบครัว "คิม" อย่างที่สุดที่คอยแต่งแต้มภาพความทรงจำในการเดินทางมาที่โซลแห่งนี้สดใสในทุกๆ เช้าวันใหม่

ฉันออกเดินต๊อกแต๊กๆ ไปเรื่อยจนกว่าจะถึงถนนสายหลัก ถึงแม้โซลจะเป็นเมืองหลวง แต่ใช่ว่าจะไม่มีกลิ่นอายของความเป็นชนบทหลงเหลืออยู่เลย อย่างน้อยก็หมู่บ้านที่ฉันพักอยู่แห่งหนึ่งล่ะ

วันนี้นอกจากการนัดพูดคุยกระทบไหล่กับคนที่ใกล้ชิดคนดังแล้ว พิพิธภัณฑ์แห่งชาติของโซลนั้นคืออีกหนึ่งเป้าหมาย ก่อนที่ตารางนัดในเกาหลีจะวุ่นวายไปกว่านี้ ฉันก็ควรจะรู้ความเป็นไป หรือโอบรับที่มาที่ไปของความเป็นชนชาติของเกาหลีในทุกวันนี้อย่างเข้าอกเข้าใจและใกล้ชิดด้วยตัวเองซะก่อน มันถึอเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นและน่าสนุกมากเลยนะที่คนเราจะได้เปิดหูเปิดตา ทำความเข้าใจกับอะไรใหม่ๆ และร้องว่า "โอ้โห้" บ้างกับสิ่งที่เราไม่เคยเห็นมาก่อน คล้ายๆ กับตอนที่เรารู้จักเทศกาลวันคริสตมาสเป็นครั้งแรกนั่นล่ะ

ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือเปล่าที่ผู้คนที่มาเยี่ยมชมในพิพิธภัณฑ์นั้นต่างสื่อสารภาษาอังกฤษได้ดี ฉันได้รู้จักเพื่อนใหม่ชาวเกาหลี 2-3 คน พวกเขาบอกว่าหน้าตาฉันไม่เหมือนคนไทย ซึ่ง ณ วันนี้ฉันก็เห็นด้วย ยิ่งเมื่อมาอยู่ปะปนกับคนเกาหลีแล้ว คำว่าดูกลมกลืนคงจะไม่ขัดกับความเป็นจริงในขณะนี้เท่าไหร่นัก ฉันหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปกับเพื่อนใหม่ของฉัน หนึ่งในนั้นบอกว่าเคยมาเมืองไทยแล้วชอบมาก ฉันดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นจนเกือบจะเชื้อเชิญเขาว่าถ้าหากมาเมืองไทยอีกครั้งก็สามารถมาพักกับฉันได้ ถ้าไม่ติดว่าช่วงหลังๆ นี้ฉันเป็นคนคิดมาก และมักจะเป็นห่วงในความปลอดภัยของตัวเองจนเกินเหตุ

เมื่อเดินเข้าไปในพิพิธภัณฑ์ ยิ่งเดินเข้าไปลึกเท่าไหร่ ภาพและบรรยากาศที่เห็นนั้นชวนให้เกิดความรู้สึกดื่มด่ำ ฉันอดคิดไม่ได้เกี่ยวกับอดีตของตัวเอง แล้วความกลัวก็วิ่งเร็วปรี๊ดเข้ามาจับใจฉัน แล้วจะยังไงต่อนะ นั้นเป็นสิ่งที่ฉันคิด เหตุผลที่ฉันมาที่นี่นั้นไม่ใช่เพื่อท่องเที่ยวแล้วก็กลับไปบอกเล่าว่าเกาหลีนั้นเป็นอย่างไรในสายฉัน แต่เพราะการเจรจาทางธุรกิจ และการสร้างความเปลี่ยนแปลงซึ่งกันและกันต่างหาก คือความหมายที่ฉันตามเฝ้าหา

นี่ก็บ่ายมากแล้ว ถึงเวลาที่ฉันจะต้องพบกับว่าที่เพื่อนสนิทคนใหม่ชาวเกาหลีซักที เขามาแล้วโน่นไง กับเสื้อคลุมสีกรมท่าที่ดูภูมิฐานของเขา ยิ่งคิดยิ่งไม่น่าเชื่อเลยว่าเราเจอกันที่ร้านอาหารตามหลืบซอยแห่งหนึ่งในโซล วันนี้เขาพาเพื่อนที่เป็นนักธุรกิจมาด้วย

หัวข้อพูดคุยในการจิบน้ำชาย่ามบ่ายวันนี้ มีตั้งแต่เรื่องสัพเพเหระจวบจนกระทั่งเศรษฐกิจมหภาค เพื่อนของเขาพูดภาษาอังกฤษได้ดีประหนึ่งเจ้าของภาษาและเป็นคนกว้างขวาง ดูเป็นมีความคิดความอ่านคนหนึ่งในเกาหลี สัญชาติญาณของฉันบอกอย่างนั้น นานมาแล้วที่ฉันเองก็คอยแต่อิจฉาบุคคลที่มีชีวิตที่ดีมีคุณภาพ ได้ทำงานที่รัก และเป็นตัวของตัวเองโดยได้แต่สงสัยว่าพวกเขาผ่านเหตุการณ์อะไรมาบ้างนะกว่าจะเป็นที่ยอบรับและนิยมชมชอบมากมายขนาดนี้ เราร่ำลากันเมื่อพลบค่ำ เขาบอกว่าท้ายที่สุดแล้วคนเราก็แค่นี้แหละ แต่ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าเขาหมายถึงอะไรกันแน่

ฉันเปิดโน๊ตบุ๊คบนโต๊ะไม้เล็กๆ ด้านข้างมีชาร้อนซึ่งคุณป้านำเข้ามาวางไว้ให้ คุณป้าบอกผิวฉันแห้งมาก ยิ่งอากาศหนาวก็ยิ่งแห้ง และพูดถึงน้ำมันอะไรซักอย่างซึ่งเป็นของพื้นบ้านของเกาหลีแต่ฉันก็ไม่ใคร่จะสนใจนัก ฉันเห็นยอดขายของสินค้าจากร้านค้าออนไลน์ในประเทศของฉันกระเตื้องขึ้นอย่างต่อเนื่อง มันเป็นความฝันของฉันเมื่อหลายปีก่อนเลยทีเดียว ฉันค่อยๆ จิบชาแล้วไล่ดูว่าวันนี้มีคนพูดคุยถึงสินค้าและบริการของเราอย่างไรบ้าง ต้องขอบคุณธุรกิจนี้ เพราะถือเป็นธุรกิจพื้นฐานที่ทำให้ฉันมีเวลาได้ตามหาสิ่งสำคัญ และมาอยู่ในจุดนี้ได้

มีคนเคยบอกไว้ว่า เราต้องเล่นเกมส์ที่มันใหญ่กว่านี้ และฉันก็เห็นด้วย ในวันที่ฉันยังเป็นคนตัวเล็กตัวน้อย สิ่งที่ทำได้ก็มีเพียงการรับผิดชอบชีวิตตัวเองและประคับประคองมันไปข้างหน้า ฉันรู้เพียงว่าความสามารถทางภาษาคือกุญแจสำคัญในการเปิดโลกทัศน์ และฉันก็ทำมันได้สำเร็จ นี่ก็ดึกมากแล้ว กลิ่นของเทียนหอมระเหยที่ฉันนำมาด้วยจากเมืองไทยช่วยให้ฉันผ่อนคลายในเวลาอย่างนี้เสมอ ฉันหยิบที่ปิดตาเจลใสสีฟ้าที่ซื้อมาจากจังหวัดคังวอนโด ปิดตาแล้วนอนหลับไปข้างๆ เหล่าเอกสารที่ยังอ่านไม่เสร็จ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น